Բնական վիճակում կնոջ սեռական օրգաններն առանձնահատուկ հոտ չունեն, հիգիենայի պահպանման դեպքում այն չպետք է անհանգստացնի կնոջը։

Հեշտոցի հոտը սովորաբար առաջանում է հեշտոցի շրջանի բորբոքման պատճառով կամ բնական միկրոֆլորայի խանգարման հետևանքով։

Կարդացեք՝ Ինտիմ հիգիենայի գաղտնիքները

Հեշտոցի բորբոքումը հաճախ ներքին կամ հեշտոցի արտաքին հատվածի վարակի արդյունք է լինում։ Գոյություն ունեն սեռավարակների մի շարք հարուցիչներ, որոնք բնորոշ հոտ են առաջացնում․գարդներելլան՝ ձկան հոտ, կանդիդիոզ հարուցող սնկերը՝ թթվային հոտ և այլն: 

Հիվանդություններ, որոնք հեշտոցային արտադրության տհաճ հոտ են առաջացնում՝

• բակտերիալ վագինոզ, 
• քլամիդիոզ, 
• կոնքի օրգանների բորբոքային հիվանդություններ, 
• վեներական հիվանդություններ, 
• վագինիտ, ցերվիցիտ, 
• կանդիդոզ, 
• այլ վարակներ։

Պատճառները

Վարակ (քլամիդիոզ, գոնորեա, տրիխոմոնադներ, կոնքի օրգանների և հեշտոցի բորբոքային հիվանդություններ՝ հարուցված ստաֆիլակոկով, ստրեպտակոկով կամ աղիքաին ցուպիկով:

Կարդացեք՝ Անձնական հիգիենայի պահպանման 10 կանոն

Վարակից առաջացած վերքեր (փափուկ շանկր, գենիտալ հերպես, սիֆիլիս, վեներական լիմֆոգրանուլոմա և այլն)։

Ժողովրդական միջոցներով բուժելու վտանգավորությունը

Տհաճ հոտից ազատվելու ժողովրդական միջոցները կիրառելի են միայն այն դեպքում, երբ հոտի առաջացման պատճառը ոչ թե հիվանդածին միկրոօրգանիզմներն են, այլ կնոջ անհատական առանձնահատկությունը (երբ հոտը միշտ է եղել, հանկարծակի չի առաջացել) կամ հիգիենայի կանոնների խախտումը։

Կարդացեք՝ Կանանց ինտիմ հիգիենա

Սեռական ճանապարհով փոխանցվող հիվանդությունների դեպքում ժողովրդական միջոցները չեն բուժում, դրանք բորբոքումը դարձնում են քրոնիկական և հետագայում դժվար բուժելի։

Ժողովրդական ցանկացած միջոց օգտագործելուց առաջ պետք է հստակ իմանալ ախտորոշումը և հաշվի առնել ընտրված միջոցի հակացուցումները։ Եթե հոտի առաջացման պատճառը բորբոքումը կամ վարակը չէ, կարելի է երիցուկի կամ մարգանցովկայի թույլ լուծույթով արտաքին լվացում անել։ Հակառակ դեպքում դեղամիջոցը նշանակում է միայն բժիշկը։

Կարդացեք՝ Տհաճ հոտ հետծննդաբերական շրջանում

Հեշտոցի տհաճ հոտի դեպքում դիմում են գինեկոլոգի կամ վեներոլոգի։