Աղբյուրը՝ "Гинекология" национальное руководство, Под ред. В.И. Кулакова (и др.), 2009 г․ Թարգմանությունը՝ www.sotskiy.am

Արգանդի պարանոցի էկտոպիա

02.09.20165825

Արգանդի պարանոցի էկտոպիան (կեղծ էրոզիա, պսևդաէրոզիա, էնդոցերվիկոզ, գեղձային էրոզիա) արգանդի պարանոցի հեշտոցային մասում գլանաձև էպիթելի սահմանների խախտումն է։

Կանխարգելումը

Արգանդի պարանոցի էկտոպիայի կանխարգելման նպատակով հարկավոր է՝

  • կանխարգելում, սեռական օրգանների բորբոքային պրոցեսների վաղ ախտորոշում և բուժում,
  • հորմոնային և իմունային հեմոստազի խանգարումների ժամանակին բուժում, 
  • ռացիոնալ բեղմնականխում (աբորտների կանխում)։

Առաջացումը

Դեռահասների և վաղ վերարտադրողական տարիքի աղջիկների դեպքում արգանդի պարանոցի էկտոպիան համարվում է ֆիզիոլոգիական վիճակ, որը կապված է հարաբերական հիպերէստրոգենիայի հետ։ Հղիության ընթացքում արգանդի պարանոցի էկտոպիայի ի հայտ գալը նույնպես ֆիզիոլոգիական վիճակ է համարվում և կապված է ձվարանների ֆունկցիայի փոփոխման հետ։ Ձեռքբերովի էկտոպիան դիտվում է որպես բազմաթիվ գործոնների ազդեցությամբ առաջացած հիվանդություն։

Կարդացեք`Արգանդի պարանոցի էկտրոպիոն

Առանձնացվում են արգանդի պարանոցի էկտոպիայի առաջացմանը նպաստող էկզոգեն և էնդոգեն գործոններ։ Էկզոգեն գործոններից են՝ ինֆեկցիոն, վարակիչ գործոնները (վաղ սեռական կյանք, զուգընկերների մեծ քանակություն, անամնեզում սեռական օրգանների բորբոքում) և տրավմատիկ գործոնները (ծննդաբերության կամ աբորտի ընթացքում արգանդի պարանոցի վնասվածքներ, բեղմնականխման պատնեշային միջոցների օգտագործում և այլն)։

Էնդոգեն գործոններից են՝ հորմոնային համակարգի խանգարումներ, իմունային վիճակի փոփոխություն (էքստրագենիտալային և գինեկոլոգիական քրոնիկական հիվանդություններ, մասնագիտական վտանգներ և այլն)։

Կլինիկական պատկերը

Բնածին էկտոպիան հայտնաբերվում է գինեկոլոգիական առաջին այցի ժամանակ, երբ վերջերս սեռական կյանք սկսած կինը հետազոտվում է։ Էկտոպիայի չբարդացած ձևը կլինիկական հատուկ դրսևորումներ չի ունենում և հաճախ հայտնաբերվում է կանխարգելիչ զննման ընթացքում։ Էկտոպիայի բարդացած ձևն ուղեկցվում է արգանդի պարանոցի բորբոքային, նախաքաղցկեղային պրոցեսներով։

Ախտորոշումը

Ախտորոշումը կատարվում է՝ հիմնվելով ֆիզիկալ հետազոտության (հայելիներով զննում), լաբորատոր հետազոտությունների (ցիտոլոգիական հետազոտություն, մանրէաբանական մեթոդներ, ՊՇՌ, իմունագրամա, ֆունկցիոնալ ախտորոշման թեստեր և այլն), ինչպես նաև գործիքային հետազոտությունների (կոլպոսկոպիա և այլն) տվյալների վրա։

Կարդացեք`Արգանդի պարանոցի էրոզիա. ախտանշանները, բուժման ժամանակակից մեթոդները

Բուժումը

Արգանդի պարանոցի չբարդացած ձևերը բուժում չեն պահանջում։ Ցուցված է դիսպանսերային դիտում կլինիկական ընթացքում շեղումների ժամանակին հայտնաբերման նպատակով։ Բարդացածնախաքաղցկեղային ձևերի բուժմամբ զբաղվում է օնկոգինեկոլոգը։

Ոչ դեղորայքային բուժում

Բուժման դեստրուկտիվ մեթոդները կիրառվում են բարդացած ձևերի դեպքում։ Արգանդի պարանոցի ախտաբանորեն փոփոխված հյուսվածքի քայքայման համար կիրառում են կրիոքայքայման, լազերային կոագուլյացիայի, ռադիովիրաբուժության մեթոդները։

Կարդացեք` Ապաքինումը արգանդի պարանոցի էրոզիայի բուժումից հետո

Դեղորայքային բուժում

Հարկավոր է կատարել էթիոտրոպ հակաբորբոքային թերապիա, հեշտոցի միկրոբիոցենոզի շտկում, հորմոնային և իմունային խանգարումների շտկում։

Անաշխատունակության մոտավոր ժամկետը

Արգանդի պարանոցի բիոպսիայից հետո սեռական ակտիվությունը կարելի է վերսկսել 4 շաբաթ անց, բուժման դեստրուկտիվ մեթոդներով բուժումից հետո՝ 6-8 շաբաթ անց։