Թութքը (հեմորոյ) լայն տարածված խնդիր է, որն արտահայտվում է ուղիղ աղու երակների լայնացմամբ և բորբոքումով։ Թեև այն համարվում է ընդհանուր բժշկության և պրոկտոլոգիայի թեմա, այն հաճախ հանդիպում է նաև կանանց մոտ՝ հղիության և ծննդաբերությունից հետո, ինչի պատճառով գինեկոլոգները նույնպես կարևորում են դրա կանխարգելումն ու ժամանակին բուժումը։

Ինչու՞ է առաջանում թութքը

Թութքի առաջացման հիմնական գործոններն են․

• Երակային ճնշման բարձրացում ուղիղ աղի երակներում
• Սթրես և նստակյաց կյանք
• Քրոնիկ փորկապություն կամ հաճախակի փորլուծություն
• Հղիություն և ծննդաբերություն – պտղի ճնշման և հորմոնալ փոփոխությունների հետևանքով
• Սննդակարգ (թելանյութի պակաս, ջրի անբավարար ընդունում)
• Գենետիկ նախատրամադրվածություն

 Ռիսկի գոտում գտնվող կանայք

Կանանց մոտ թութքը հաճախ ի հայտ է գալիս․

• Հղիության երկրորդ կեսում՝ երբ մեծացած արգանդը ճնշում է փոքր կոնքի երակները։
• Ծննդաբերությունից հետո՝ ուժեղ լարվածության հետևանքով։
• Հորմոնալ տատանումների ընթացքում, որոնք կարող են ազդել երակային տոնուսի վրա։

Ախտանիշներ

• Քոր և անհանգստություն 
• Ցավ կամ այրոց նստելիս
• Արյունոտ արտաթորանք (հաճախ՝ վառ կարմիր)
• «Գնդիկի» կամ պնդացած գոյացության զգացում հետանցքի շրջանում

Ինչպե՞ս կանխարգելել թութքը

Կանխարգելման հիմնական քայլերն են․

1. Առողջ սննդակարգ – թելանյութով հարուստ մթերքներ (բանջարեղեն, մրգեր, ամբողջական հացահատիկներ)։
2. Բավարար ջրի ընդունում – օրական առնվազն 2 լիտր։
3. Կանոնավոր շարժում – քայլք, թեթև վարժություններ, յոգա։
4. Ցիկլիկ կեցվածքներից խուսափում – երկար նստած կամ կանգնած մնալը նպաստում է երակային ճնշմանը։
5. Փորկապության կանխարգելում – հիգիենիկ և սննդային ռեժիմի պահպանում։
6. Հղիության ընթացքում՝ կանոնավոր գինեկոլոգիական հսկողություն և թեթև ֆիզիկական ակտիվություն։

Ե՞րբ դիմել բժշկի

Եթե ունեք արյունահոսություն, ուժեղ ցավեր կամ գոյացություններ հետանցքի շրջանում, անհրաժեշտ է անհապաղ դիմել բժշկի։ Վաղ փուլերում թութքը կարելի է արդյունավետորեն բուժել պահպանողական մեթոդներով, իսկ առաջադեմ դեպքերում կարող է պահանջվել վիրաբուժական միջամտություն։

Թութքը տարածված, բայց հաճախ անտեսված խնդիր է կանանց մոտ։ Վաղ կանխարգելիչ քայլերը՝ առողջ սննդակարգ, բավարար ջուր, շարժուն ապրելակերպ, օգնում են նվազեցնել դրա առաջացման ռիսկը։ Իսկ հղիության և ծննդաբերությունից հետո կանանց համար հատկապես կարևոր է ուշադիր լինել այս խնդրի նկատմամբ և խորհրդակցել մասնագետի հետ առաջին իսկ ախտանիշների դեպքում։