ՈւՁՀ-ի ընթացքում չափման կարևոր ցուցանիշներից մեկը պտղի օձիքային տարածությունն է։ Վերջինիս գնահատումը բավականին ճշգրիտ մեթոդ է քրոմոսոմային անոմալիաների և պտղի զարգացման այլ արատների վաղ ախտորոշման համար։

Օձիքային տարածությունը պարանոցի ծոծրակային հատվածում հեղուկի ենթամաշկային կուտակումն է, ուլտրաձայնային հետազոտության ընթացքում պատկերվում է որպես անէխոգեն (սև) գիծ։ ՕՏՀ-ի գնահատումը կատարվում է հղիության 11-13-րդ շաբաթում, քանի որ երկրորդ եռամսյակի ընթացքում ենթամաշկային հեղուկը ներծծվում է։

Բացի այդ, պարանոցային ծալքի հաստության չափման վրա կարող է ազդել պտղի դիրքը․ գլուխը ձգված է, կարող է մեծանալ 0.6մմ-ով, իսկ եթե կզակը կպած է կրծքին՝ փոքրանալ 0.4մմ։ Այդ պատճառով էլ նույնիսկ նույն օրվա ընթացքում կատարված երկու չափումները կարող են տարբերվել։ Չափումը ճիշտ կլինի կատարել գլխի չեզոք դիրքի դեպքում։

Նորմայում օձիքային տարածության հաստությունը 2.5մմ-ից քիչ է։ Հաստացումը չի վկայում պաթոլոգիայի մասին, սակայն պահանջում է հավելյալ հետազոտություններ կատարել։

Առաջին հերթին պետք է գնահատել ռիսկի աստիճանը՝ հաշվի առնելով քրոմոսոմային անոմալիաների թույլ նշանները (քթի ոսկորի երկարություն, երակային արյան խանգարում) և կնոջ տարիքը։ Այս տվյալների իման վրա գենետիկը կարող է խորհորդ տալ խորիոնի թավկենու բիոպսիա կատարել կամ ամնիոցենտեզ, որոնք անցացվում են առաջին եռամսյակի վերջում, կամ եռակի թեստ 16-րդ շաբաթում։

Օձիքային տարածության չափումը միայն վեր է հանում ռիսկի աստիճանը, իսկ այս կամ այն պաթոլոգիան ախտորոշվում է կամ հերքվում է արդեն հավելյալ հետազոտությունների արդյունքների հիման վրա։