Միոմա. հղիությունը և ծննդաբերությունը

Միոմա. հղիությունը և ծննդաբերությունը

Արգանդի միոման հանգեցնո՞ւմ է անպտղության

Սովորաբար միոման չի խոչընդոտում հղիությանը, և բազմաթիվ կանայք հաջողությամբ են ծննդաբերում՝ ունենալով այս խնդիրը: Այնուամենայնիվ անպտղության մի փոքր վտանգ կա: Միոմայի պարագայում անպտղության պատճառները դեռևս լիովին ուսումնասիրված չեն, սակայն այս դեպքում միոմայի բուժումը երբեմն մեծացնում է ապագայում հղիանալու հավանականությունը:

Արգանդի միոմա ունեմ և ցանկանում եմ հղիանալ, ի՞նչ անել

Առաջին հերթին անհրաժեշտ է արգանդի ՈւՁՀ կատարել և արդյունքներով դիմել գինեկոլոգի: Միոմայի առկայության դեպքում հղիություն ծրագրելիս շատ կարևոր է իմանալ, թե որտեղ է տեղակայված միոման, ինչ չափսի է, չկան արդյոք այլ միոմաներ: Միոմայի տեսակը և տեղակայման վայրը կարող են որոշիչ ազդեցություն ունենալ ապագա հղիության և ծննդաբերության հարցում: Օրինակ սուբսերոզային և ինտրամուրալային միոմաները սովորաբար դժվարություններ չեն առաջացնում բեղմնավորման կամ ծննդաբերության ընթացքում: Միևնույն ժամանակ սուբսերոզային (ենթալորձաթաղանթային) միոման անպտղության կամ վիժման ամենից հաճախ հանդիպող պատճառն է: Միոմայի չափսը ևս կարևոր է: Որպեսզի հղիությունը և ծննդաբերությունը հաջող ընթանան, անհրաժեշտ է, որ միոման չդեֆորմացնի արգանդի խոռոչը (չփոփոխի նրա սովորական ձևը):

Պետք է սկզբում բուժել միոման և հետո՞ հղիանալ, թե՞ ընդհակառակը

Սովորաբար արգանդի միոմա կանայք դժվարություն չեն ունենում բեղմնավորման հարցում: Կինը կարող է ինքնուրույն հղիանալ, առանց բուժման: Սովորաբար դրան տրվում է 12 ամիս ժամանակ: Եթե մեկ տարվա ընթացքում հղիություն չի սկսվում, ապա բուժման անհրաժեշտություն կծագի: Եթե կինը 35 տարեկան է, ապա այդ ժամկետը կրճատվում է 6 ամսով: Եթե միոման մեծ է կամ խոչընդոտում է, որպեսզի սերմնաբջիջները ներթափանցեն արգանդի կամ արգանդափողերի մեջ, ապա հնարավոր է, որ առանց բուժման չստացվի հղիանալ: Անհրաժեշտ է նախքան հղիանալը բուժում անցնել նաև այն դեպքում, եթե նախկինում վիժումներ են գրանցվել (միմյանց հաջորդող 2 և ավել վիժում):

Անպտղության բուժումը միոմայի պարագայում

Եթե միոման դարձել է անպտղության պատճառ, և չի հաջողվել հղիանալ 12 ամսվա ընթացքում, ապա պետք է բուժում անցնել: Բուժումը կախված է միոմայի տեղակայումից և չափսից:

Ինչպե՞ս է հղիությունն անդրադառնում միոմայի վրա

Հղիությունը բարենպաստ ազդեցություն է ունենում միոմայի վրա, և այդ է պատճառը, որ բժիշկները երբեմն խորհուրդ են տալիս հղիանալ և ծննդաբերել:

Ճի՞շտ է, որ հղիության ընթացքում միոման աճում է

Միոմաների մեծամասնությունը չի աճում հղիության ընթացքում, սակայն կանանց 20-30%-ի դեպքում այն աննշան մեծանում է հղիության առաջին եռամսյակում: Հազվադեպ է պատահում, որ միոման սկսում է արագ մեծանալ: Նման դեպքերում անհապաղ բուժում է պետք անցնել: Հղիության երրորդ եռամսյակում և ծննդաբերությունից հետո միոման սովորաբար փոքրանում է:

Միոման մեծացնու՞մ է վիժման վտանգը

Մեռելածին հղիության և վիժման վտանգը հղիության առաջին եռամսյակում (առաջին 12 շաբաթում ) կրկնակի մեծ է միոմայի առկայության պայմաններում: Ընդ որում՝ ամենևին էլ կարևոր չէ միոմայի չափը, ավելի կարևոր է քանակը: Մեկ միոմայի դեպքում վիժման վտանգն ավելի քիչ է, քան բազմաթիվ միոմաների դեպքում: Միոմայի տեղակայումը ևս կարևոր է: Եթե այն արգանդի մարմնում է՝ լորձաթաղանթի տակ (սուբմուկոզային), ապա վիժման վտանգը մեծ կլինի ի տարբերություն արգանդի ստորին հատվածում գտնվող միոմայի (ինտրամուրալային կամ սուբսերոզային միոմա): Նշենք նաև, որ միոմա ունեցող հղի կանայք հաճախ արյունային արտազատումներ են ունենում («դաշտան» հղիության վաղ փուլում):

Միոման վտանգավո՞ր է ապագա երեխայի համար

Միոմաների մեծամասնությունն ազդեցություն չի ունենում ապագա երեխայի աճի և զարգացման վրա, սակայն հազվադեպ այն որոշ շեղումներ է առաջացնում: Օրինակ՝ միոման կարող է ճնշել ապագա երեխայի մարմնի որոշ հատվածներ՝ առաջացնելով գանգոսկրի դեֆորմացիա, ծուռվզություն, ձեռքերի կամ ոտքերի դեֆորմացիա: Սակայն նշենք, որ սա ավելի շատ բացառություն է, քան կանոն:

Միոմայով հղիություն. ի՞նչ է պետք իմանալ

Հղիության ընթացքում միոմայի բարդություններից մեկը արգանդի շրջանի ցավն է: Սովորաբար ցավն ի հայտ է գալիս հղիության երկրորդ կամ երրորդ եռամսյակում և պայմանավորված է միոմատոզ հանգույցի արյան շրջանառության խանգարմամբ: Այդպես է լինում, քանի որ հղիության ընթացքում միոման ավելի քիչ արյուն է ստանում, ինչը հանգեցնում է միոմատոզ հանգույցի նեկրոզի՝ բջիջների մահվան: Բժիշկներն այս վիճակն անվանում են կարմիր դեգեներացիա: Հաճախ դեգեներացիայի են ենթարկվում 5 սմ և ավել մեծությամբ միոմաները:

Եթե հղի եք և միոմա ունեք, ապա արգանդի շրջանի ցավն արդեն իսկ առիթ է բժշկի այցելելու համար: Բժիշկը ձեզ ՈւՁՀ-ի կուղղորդի, ինչը կօգնի տեսնել միոմայի փոփոխությունները և դրանից ելնելով՝ անհրաժեշտության դեպքում բուժում կնշանակվի:

Սովորաբար ցավի դեպքում օգնում է անկողնային ռեժիմը, մեծաքանակ հեղուկի օգտագործումը և ցավազրկող դեղամիջոցները: Միայն բժիշկն է նշանակում կատարում և նշում ընդունման հաճախականությունն ու քանակը:

Հազվադեպ, եթե դեգեներացիայի արդյունքում հղի կնոջ և երեխայի առողջությանը վտանգ է սպառնում, միոմայի հեռացման անհապաղ վիրահատություն (միոմէկտոմիա) է անցկացվում: Արգանդի վրա կատարվող վիրահատությունն իր վտանգներն ունի, սակայն գրեթե միշտ բժիշկներին հաջողվում է պահպանել երեխային: Միոմէկտոմիայից հետո հաճախ խորհուրդ է տրվում ծննդալուծումն իրականացնել պլանային կեսարյան հատմամբ:

Ծննդաբերությունը միոմայի դեպքում

Միոմա ունեցող կանանց մեծամասնությունն առանց դժվարությունների է ծննդաբերում: Հազվադեպ միոմայով ծննդաբերությունը որոշ առանձնահատկություններ է ունենում.

  • Վաղաժամ ծննդաբերության (մինչև հղիության 37-րդ շաբաթը ) վտանգը միոմա ունեցող կանանց դեպքում ավելի մեծ է, քան միոմա չունեցողների դեպքում:
  • Եթե միոման տեղակայված է այն հատվածում, որտեղ ամրացած է ընկերքը, ապա եռակի մեծանում է ընկերքի շերտազատման վտանգը:
  • Հաճախ միոմա ունեցող հղի կանայք են ընկերքի առաջադրություն ունենում:
  • Պտղի սխալ (ախտաբանական) դիրքը՝ հետույքային առաջադրությունը, հաճախ հանդիպում է միոմա ունեցող հղի կանանց պարագայում:

Արգանդի միոմա. բնական ծննդաբերություն, թե կեսարյան հատում

Միոմայի առկայությունն ինքնին կեսարյան հատման ցուցում չէ, եթե անգամ միոման մեծ է: Հղիության բնականոն ընթացքի, ցանկացած տիպի բարդության բացակայության, պտղի և ընկերքի բնականոն դիրքի պայմաններում միոմա ունեցող հղի կինը կարող է երեխային բարեհաջող լույս աշխարհ բերել բնական ծննդաբերությամբ:

Պլանային կեսարյան հատման անհրաժեշտություն կզգացվի, եթե պտղի դիրքն արգանդում սխալ է, առկա է ընկերքի առաջադրություն, բազմաթիվ միոմաներ, եթե միոման տեղակայված է արգանդի պարանոցում և կարող է խանգարել, որ երեխան անցնի ծննդաբերական ուղով: Բժիշկների մեծամասնությունը խորհուրդ է տ լիս պլանային կեսարյան հատում կատարել նաև այն դեպքերում, եթե նախկինում արդեն իսկ կեսարյան հատում կամ միոմայի հեռացման վիրահատություն է իրականացվել և արգանդի վրա սպիներ են մնացել:

Բժիշկը կարո՞ղ է կեսարյան հատման ընթացքում հեռացնել միոման

Մասնագետների մեծամասնությունը կարծում է, որ կեսարյան հատման ընթացքում միոմայի հեռացումը ցանկալի չէ, քանի որ կարող է վտանգավոր արնահոսության պատճառ դառնալ: Բժիշկը կարող է կեսարյան հատման ժամանակ հեռացնել միոման միայն հույժ անհրաժեշտության դեպքում, օրինակ, եթե միոմայի պատճառով չի հաջողվում կարել արգանդը:

Արգանդի միոմա. հետծննդաբերական շրջան

Սովորաբար հետծննդաբերական շրջանն ընթանում է առանց բարդությունների: Այդուհանդերձ միոմա ունեցող կանայք երբեմն արնահոսություն են ունենում և ընկերքն ուշ է հեռանում: Այս վիճակը սովորաբար հաջողությամբ է բուժվում: Ծննդաբերությունից հետո միոման փոքրանում է:

Նորածինների մոտ առկա որոշակի տարօրինակություններ, որոնք առաջին հայացքից կարող են վախեցնել անփորձ ծնողներին

Նորածինների մոտ առկա որոշակի տարօրինակություններ, որոնք առաջին հայացքից կարող են վախեցնել անփորձ ծնողներին

Ծնվելուց հետո առաջին չորս շաբաթվա ընթացքում երեխայի օրգանիզմը ներարգանդային կյանքից անցում է կատարում դեպի հետծննդյան շրջան

Ինչպե՞ս հեռացնել սպիները էպիզիոտոմիայից  (շեքահատում) և ծննդաբերական այլ վնսվածքներից հետո

Ինչպե՞ս հեռացնել սպիները էպիզիոտոմիայից (շեքահատում) և ծննդաբերական այլ վնսվածքներից հետո

Հետծննդաբերական նույնիսկ փոքր սպին կարող է վատթարացնել սեռական կյանքի որակը

Ի՞նչ է հարկավոր վերցնել Ձեզ հետ ծննդատուն գնալիս

Ի՞նչ է հարկավոր վերցնել Ձեզ հետ ծննդատուն գնալիս

Առանձին թղթապանակում հարկավոր է հավաքել բոլոր անհրաժեշտ փաստաթղթերը և դրանց կրկնօրինակները

Ճիշտ շնչառությունը ծննդաբերության ընթացքում

Ճիշտ շնչառությունը ծննդաբերության ընթացքում

Ծննդաբերության ընթացքում ճիշտ շնչառությունը հեշտացնում է կծկանքների ընթացքը և բարելավում է մայրիկի և երեխայի ինքնազգացողությունը: