Ըստ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության սահմանման՝ «Ընտանիքի պլանավորումը վերարտադրողական ֆունկցիայի վերահսկումն է՝ միայն ցանկալի երեխաների ծնունդն ապահովելու նպատակով»։

Ընտանիքի պլանավորումը յուրաքանչյուր զույգի և առանձին անհատի հիմնական իրավունքներից է, որը հնարավորություն է տալիս ազատ և պատասխանատու որոշումներ կայացնելու երեխաների թվի և նրանց ծնունդների ժամանակի, ծնունդների միջև եղած ընդմիջումների վերաբերյալ, ինչպես նաև տեղեկատվություն ստանալու այդ որոշումներն իրականացնելու համար։

Ընտանիքի պլանավորումը՝

• հնարավորություն Է տալիս պլանավորած և ցանկալի երեխաներ ունենալու, որոնք առավել լիարժեք խնամք, սնունդ և կրթություն են ստանում, առավել առողջ և բարեկեցիկ են մեծանում, 
• նվազեցնում է աբորտներն ու դրանցով պայմանավորված մայրական հիվանդացությունն ու մահացությունը, 
• նպաստում է ինչպես մանկական հիվանդացության ու մահացութան ցուցանիշների նվազմանը, այնպես էլ երեխաների ծնունդների միջև օպտիմալ ընդմիջումների պահպանմանը (արդյունքում՝ 3- 5 տարի), 
• նվազեցնում է հղիության և ծննդաբերության բարդությունները, 
• հակաբեղմնավորման մեթոդի ընտրությունից կախված՝ նվազեցնում է արտարգանդային հղիության, ձվարանի և Էնդոմետրիումի քաղցկեղի, ձվարանի կիստայի, մաստոպաթիայի, առատ դաշտանի և դրանով պայմանավորված երկրորդային անեմիայի, դիսմենորեայի դեպքերը, 
• պահպանակների կիրառման դեպքում կանխում է սեռական ճանապարհով փոխանցվող վարակների փոխանցումը, 
• նպաստում է զույգերի փոխըմբռնմանը, 
• նպաստում է ընտանիքի տնտեսական բարեկեցությանը, քանի որ ընտանիքի անդամների թիվը համապատասխանեցնում է զույգերի ցանկությանը։

Առողջ հղիությունների միջև ժամանակահատվածը

Կարգավորելով հղիությունների միջև ժամանակահատվածը՝ կինը հնարավորություն է ունենում վերականգնելու իր առողջությունը, ավելի շատ ժամանակ տրամադրելով աճող երեխայի խնամքին՝ պատշաճորեն հոգ է տանում ու դաստիարակում է նրան։

15-18 տարեկան հղիների մահվան հավանականությունը կրկնակի բարձր է 20 տարեկանից բարձր կանանց համեմատ։ Ազգաբնակչության շրջանում թյուր կարծիք կա, թե պետք է երիտասարդ տարիքում կարճ ընդմիջումներով երեխաներ ունենալ այն պատճառով, որ այս շրջանում կնոջ օրգանիզմն ամուր է և առողջ։ Իրականում ցանկացած տարիքում կարճ ընդմիջումներով հղիությունները կնոջ առողջության համար անբարենպաստ են։

Առաջին հղիության առողջ և անվտանգ ընթացքի համար ցանկալի է, որ կինը լինի առնվազն 18 տարեկան։ Հաջորդ հղիությունը խորհուրդ է տրվում ծրագրել՝

• նախորդ երեխայի ծնունդից առնվազն 24 ամիս հետո, 
• հղիության ինքնաբեր կամ արհեստական ընդհատումից առնվազն 6 ամիս հետո։ 

Ցանկալի է, որ հղիությունների միջև ընդմիջումները չգերազանցեն 5 տարին։ Հղիությունների միջև ճիշտ ժամանակահատվածի պահպանումը.

• Նվազեցնում է կարճ ընդմիջումներով հղիություններին բնորոշ բարդությունները։ 
• Մորը հնարավորության է տալիս բավարար ժամանակ կրծքով կերակրելու նախորդ երեխային։ Այդ իմաստով այն ոչ միայն օգտակար է երեխայի համար, այլև նվազեցնում է մոր կրծքագեղձի և ձվարանի քաղցկեղի հավանականությունը։ 
• Կնոջն ավելի շատ ժամանակ է ընձեռում թե' ֆիզիկապես, թե' նյութապես, թե' հոգեբանորեն նախապատրաստվելու ապագա երեխայի ծնունդին։ 
• Կնոջը հնարավորություն է տալիս ավելի շատ ժամանակ տրամադրելու իրեն, երեխային, զուգընկերոջը։ Նա կարող է մասնակցել կրթական, տնտեսական և սոցիալական տարբեր միջոցառումներին։ 
• Մինչև 3 տարեկան երեխայի խնամքի համար բարենպաստ պայմաններ է ստեղծում։ Դա նպաստում է երեխայի ֆիզիկական և հոգեբանական լիարժեք զարգացմանը։

 

Աղբյուրը՝ Մանկաբարձություն: Ուսումնական ձեռնարկ ընդհանուր բժշկության ֆակուլտետի ուսանողների համար /Խմբ. բ.գ.դ. պրոֆեսորներ Գ. Ա. Բեգլարյան և Ռ. Ա. Աբրահամյան– Երևան/: Երևանի Մ. Հերացու անվան պետ. բժշկ. համալս. հրատ. 2010թ.