Քայքայիչ ու սպառված հարաբերություններին ավելի հեշտ են վերջ դնում և ամուսնալուծվում նրանք, ովքեր ծնվել և մեծացել են բարեկեցիկ, երջանիկ ընտանիքներում։ Այսպիսի անսպասելի եզրակացության են հանգել Քեմբրիջի համալսարանի գիտնականները՝  ուսումնասիրելով 1946 թվականին ծնված գրեթե 3000 կնոջ և տղամարդու կյանքը։ 

Ինչպե՞ս է հնարավոր բացատրել երջանիկ մանկության և ապագայում ամուսնալուծությունների քանակի կապը։ Հետազոտության հեղինակները ենթադրում են, որ ներդաշնակ ընտանիքում՝ շրջապատված սիրող մեծահասակներով, երեխան սովորում է գնահատել, արժևորել և հարգել ինքն իրեն։

Այդպիսի երեխան հետագայում չի հաշտվի անհաջող ամուսնության հետ, չի փորձի ամեն գնով պահպանել հարաբերությունները։ Նրանք, ում մանկությունն անուրախ է անցել, ավելի հակված են հոգեբանական կախվածության և վախենալով մենակությունից՝ կառչում են անհաջող ամուսնությանը։