Երբ ուլտրաձայնային հետազոտության ժամանակ կնոջը ասում են, որ ձվարանում հայտնաբերվել է գոյացություն, որի մեջ կարող են լինել մազեր, ատամների կամ ոսկրային հյուսվածքի նման կառուցվածքներ, առաջին արձագանքը հաճախ անհանգստությունն է։

Սակայն շատ դեպքերում խոսքը դերմոիդ կիստայի, կամ բժշկական անվամբ՝ հասուն կիստիկ տերատոմայի մասին է։

Ինչպե՞ս կարող են ձվարանում հայտնվել մազ կամ ատամ
Դերմոիդ կիստան առաջանում է ձվարանի սաղմնային բջիջներից, որոնք ունեն տարբեր տեսակի հյուսվածքներ ձևավորելու ունակություն։

Այդ պատճառով կիստայի ներսում կարող են հայտնվել մաշկային հյուսվածք, ճարպային նյութ, մազեր, իսկ երբեմն՝ ատամնային կամ ոսկրային հյուսվածքին նման կառուցվածքներ։

Այսինքն՝ դա ձվարանի ներսում իրականում «աճող ատամ» կամ «մազերի փունջ» չէ․ դրանք գոյացության կազմում ձևավորված տարբեր հյուսվածքներ են։

Արդյո՞ք դերմոիդ կիստան վտանգավոր է
Դերմոիդ կիստաների մեծ մասը բարորակ է։ Դրանք սովորաբար դանդաղ են աճում և կարող են երկար ժամանակ որևէ ախտանշան չառաջացնել։Շատ դեպքերում կինը դրա մասին իմանում է պատահաբար՝ ուլտրաձայնային հետազոտության ժամանակ։

Սակայն գոյացության առկայությունը պահանջում է ճիշտ գնահատում, քանի որ կարևոր են դրա չափը, կառուցվածքը, աճի դինամիկան և կնոջ գանգատները։

Ե՞րբ կարող է անհրաժեշտ լինել բուժում

Փոքր և ախտանշաններ չառաջացնող դերմոիդ կիստայի դեպքում բժիշկը որոշ իրավիճակներում կարող է ընտրել պարզապես պարբերական հսկողություն։

Վիրահատական բուժման անհրաժեշտությունը կարող է քննարկվել, եթե գոյացությունը մեծ է, աճում է, առաջացնում է ցավ կամ կան այլ գործոններ, որոնք մեծացնում են բարդությունների վտանգը։Հատկապես կարևոր բարդություններից մեկը ձվարանի ոլորումն է, որը կարող է առաջացնել հանկարծակի և ուժեղ ցավ և պահանջել շտապ բժշկական օգնություն։

Իսկ կարո՞ղ է այն վերածվել չարորակ գոյացության

Չարորակ փոփոխությունը հնարավոր է, սակայն շատ հազվադեպ է։ Այդ պատճառով դերմոիդ կիստա հայտնաբերելը ինքնին չի նշանակում քաղցկեղ։Բժշկի խնդիրն է գնահատել գոյացության առանձնահատկությունները և որոշել՝ տվյալ դեպքում բավարար է հսկողությունը, թե ավելի նպատակահարմար է վիրահատական մոտեցումը։

Կարևոր է նաև պահպանել ձվարանի առողջ հյուսվածքը

Երիտասարդ կնոջ մոտ բուժման անհրաժեշտության դեպքում կարևոր հարց է ոչ միայն գոյացությունը հեռացնելը, այլև հնարավորության դեպքում առողջ ձվարանային հյուսվածքի առավելագույն պահպանումը։Ուստի դերմոիդ կիստայի հայտնաբերման դեպքում ճիշտ մոտեցումը ոչ թե խուճապն է, ոչ էլ ինքնաբուժումը, այլ անհատական գնահատումը՝ գինեկոլոգի և անհրաժեշտության դեպքում վիրաբույժի կողմից։

«Ատամներ և մազեր ձվարանում» արտահայտությունը կարող է վախեցնող հնչել, բայց շատ դեպքերում այն նկարագրում է բարորակ դերմոիդ կիստա, որը հնարավոր է ճիշտ վերահսկել կամ անհրաժեշտության դեպքում բուժել։