Որքա՞ն կարևոր է ձեզ համար հասարակական բարձր դիրք զբաղեցնելը։ Պարզվել է, որ նրանք, ովքեր դրա մեծ պահանջ ունեն, սովորաբար կողմ են լինում և արդարացնում են հասարակության մեջ անհավասարությունը («Եթե բոլորը հավասար քանակով աշխատավարձ ստանային, ապա ոչ ոք չէր աշխատի։»), դատապարտում են աղքատությունը և մեղադրում հենց իրենց՝ չքավորներին։

«Հենց այս մարդիկ են ավելի խոցելի դառնում, երբ կորցնում են իրենց հարստությունն ու սոցիալական կարգավիճակը, նրանք իսկական տանջանք են կրում»,- հավաստիացնում են Արիել Մալկան և Դեյլ Միլլերը։

Նշում են նաև հակառակ երևույթը, երբ նրանք, ում ինքնագնահատականը կախված չէ եկամտից և հասարակական դիրքից, ավանդաբար համարվում են համահավասարության գաղափարախոսության ջատագովներ («Մարդկանց պահանջմունքները գրեթե նույնն են։»)։

Այնպես որ՝ հարկավոր է աշխատել ինքնագնահատականի ուղղությամբ․ ոչ թե նյութական բարիքները, այլ մեր իսկական անհատականությունը մեզ թույլ կտա շրջանցել ճակատագրի ցանկացած խոչընդոտ։