Ինչպե՞ս են կատարվում ենթամաշկային ներարկումները

22.05.201517809

Շատերս ենք ստիպված եղել ինչ-ինչ խնդիրների պատճառով ներարկում կատարել։ Բժիշկ-գինեկոլոգները հաճախ դեղորայքը նշանակում են ներարկման տեսքով, քանի որ այն ավելի արդյունավետ է, քան հաբերի ընդունումը, իսկ որոշ դեպքերում էլ միակ տարբերակը դեղորայքի ենթամաշկային ներարկումն է: Երբեմն ենթամաշկային ներարկումն ինքնուրույն կատարելու անհրաժեշտություն է լինում: Այնպես որ՝ ավելի մանրամասնորեն ուսումնասիրենք այս թեման:

Ի՞նչ դեղամիջոցներ են նշանակվում ենթամաշկային ներարկումների համար

Տարատեսակ դեղամիջոցներ, այդ թվում և պատվաստանյութերը, ցուցվում են ենթամաշկային ներարկման: Ներկայացնում ենք ամենատարածված դեղամիջոցները, որոնք ցուցված են հղիության պլանավորման փուլում:

Հալվեի լուծույթ (ալոե): Սա կիրառվում է կանանց սեռական օրգանների հիվանդությունների համալիր բուժման ընթացքում, ինչպես օրինակ քրոնիկական վարակային հիվանդությունների, որոնք հանգեցնում են փոքր կոնքում կպումների առաջացման: Հալվեն իմունիտետի խթանման արդյունավետ միջոց է:

Պուրեգոն և ֆոլիկուլախթանիչ հորմոնի այլ դեղամիջոցներ: Սովորաբար դրանք ներարկում են ֆոլիկուլների հասունացման խթանման նպատակով, արտամարմնային բեղմնավորման ժամանակ կամ այն կանանց դեպքում, ում նորմալ ցիկլում խանգարված է ձվարանների ֆունկցիան: Բոլոր հորմոնային դեղամիջոցների համար պարտադիր է պահպանել ներարկման ժամանակացույցը:

Պրեգնիլ և մարդու խորիոնային գոնադոտրոպինի այլ դեղամիջոցներ: Այս դեղորայքն անհրաժեշտ է, երբ բնական ձվազատում տեղի չի ունենում, օրինակ` ֆոլիկուլները պայթելու փոխարեն վերածվում են կիստաների: ՄԽԳ-ի ներարկումը նպաստում է ձվաբջջի ամբողջական հասունացմանը և ֆոլիկուլից դուրս գալուն: Այդ պատճառով ԱՄԲ-ի դեպքում նման դեղամիջոցները պարտադիր պայման են ձվաբջջի պունկցիայից 36 ժամ առաջ (այս ընթացքում ֆոլիկուլները հասունանում են, բայց ձվազատում տեղի չի ունենում):

Դիֆերելին: Կիրառվում է ԱՄԲ-ի երկար արձանագրությունների ժամանակ որպես բլոկադա (արհեստական դաշտանադադար):

Կլեկսան կամ ֆրակսիպարին, որն օգտագործվում է արյունը ջրիկացնելու անհրաժեշտության դեպքում, ինչպես նաև արհեստական բեղմնավորման ժամանակ:

Ի՞նչ է անհրաժեշտ իմանալ ներարկում կատարելուց առաջ

Ենթամաշկային ներարկումը, որն ավելի խորն է կատարվում, քան ներմաշկայինը, դեղամիջոցի ներմուծումն է ենթամաշկային ճարպային շերտ: Ենթամաշկային ճարպաբջջանքում արյան մատակարարումը լավ է իրականացվում, այդ պատճառով ներարկվող դեղամիջոցն արյան հոսքում է հայտնվում արդեն ներարկումից 30 րոպե անց: Ենթամաշկային ներարկման համար անհրաժեշտ է ընտրել ենթամաշկային ճարպային շերտով հարուստ տարածք, օրինակ որովայնը կամ ազդրի ներսի հատվածը:

Ենթամաշկային ներարկումները խիստ հազվադեպ են ունենում բարդացումներ, այնուամենայնիվ նշենք հնարավորները։

  • Ենթամաշկային երակի վնասվելը կարող է առաջացնել տեղային արյունահոսություն (հիմնականում այն դադարում է ինքնաբերաբար, առանց որևէ միջամտության):
  • Թարախակույտ, որ կարող է առաջանալ ասեպտիկայի կանոնները չպահպանելու հետևանքով: 
  • Ասեղի կոտրվելը հազվադեպ է լինում, այնուամենայնիվ այդ դեպքում պետք է փորձել ասեղի ծայրը բռնել և դուրս հանել, իսկ եթե չի հաջողվում, պետք է դիմել բժշկի:
  • Յուղոտ լուծույթները ներարկելուց առաջ անհրաժեշտ է տաքացնել մինչև մարդու մարմնի ջերմաստիճանի հասնելը: Նախքան ներարկելը ներարկչի մխոցը մի փոքր դուրս հրեք, որպեսզի տեսնեք նրանում արյուն լցվում է, թե ոչ (արյան առկայությունը կնշանակի, որ ասեղը երակի մեջ է ներթափանցել)․ միայն դրանից հետո կարելի է դեղամիջոցը ներարկել: 
  • Հեմատոմա (կապտուկներ) առաջանում է, երբ ներարկման ժամանակ վնասվում են մազանոթները: Մաշկի ապաքինումն արագացնելու նպատակով կարելի է օգտագործել հեպարինային քսուք: Կապտուկները կարող են ուղեկցվել ցավով, որի նվազեցման համար յուրաքանչյուր հաջորդ ներարկումն անհրաժեշտ է կատարել նախորդից ավելի հեռու տարածքում:

Միշտ կարդացեք դեղորայքի օգտագործման հրահանգները հնարավոր հակացուցումները բացահայտելու համար: Ալերգիկ ռեակցիայի դեպքում անհրաժեշտ է անհապաղ դիմել բժշկի:

Ենթամաշկային ներարկման տեխնիկան

Հարկավոր է նախ սպիրտային անձեռոցիկով մշակել դեղի սրվակը: Մաքուր ձեռքերի օգնությամբ բացեք սրվակը՝ այն կոտրելով ամենաբարակ մասից, այնուհետև ներարկչի մեջ հավաքեք դեղանյութն այնպես, որ ասեղը չդիպչի սրվակի պատերին: Պարտադիր դուրս հանեք ավելորդ օդը ներարկչից: Դրանից հետո կրկին սպիրտային անձեռոցիկով կամ բամբակով մաքրեք որովայնի այն հատվածը, որտեղ պատրաստվում եք ներարկել: Ձեռքով որովայնի մաշկի մի ծալք հավաքեք և վստահորեն ասեղը մտցրեք 45 աստիճան անկյան տակ՝ իր 2/3-ի երկարությամբ: Դանդաղորեն ներմուծեք դեղանյութը և հանեք ասեղը: Ներարկման տեղը նոր սպիրտային բամբակով սեղմած պահեք: Օգտագործված ներարկիչն ու բամբակները դեն նետեք:

Ենթամաշկային ներարկումներն այնքան էլ բարդ չէ անելը, որքան թվում է: Մեծամասնության համար ամենադժվարը իրենց իսկ ներարկելու հոգեբանական վախը հաղթահարելն է: Չնայած բոլոր այդ վախերին, ենթամաշային ներարկումն ավելի քիչ ցավոտ է, քան միջմկանայինը: Մի՛ վախեցեք, փորձեք մեկ անգամ և դրանից հետո արդեն կկարողանաք ինքնուրույն ներարկումներ կատարել: