Պորտալարը պտղին ընկերքին կապող ուղին է, որի միջոցով ապահովվում է մոր և պտղի միջև արյան շրջանառությունը, սննդանյութերի և թթվածնի փոխանակությունը։ Սովորաբար պորտալարը երեք անոթ է ունենում՝ մեկ երակ և երկու զարկերակ։

Սննդանյութերով հարուստ արյունը երակով անցնում է պտղին, իսկ զարկերակների միջոցով վերամշակված արյունն անցնում է հետ դեպի ընկերք։

Պորտալարի միակ զարկերակը կառուցվածքի անոմալիա է, որի դեպքում պորտալարը երկուսի փոխարեն մեկ զարկերակ է ունենում։ Այդ բավականին տարածված շեղում է, հանդիպում է 1:200-ի հարաբերակցությամբ միապտուղ հղիության դեպքում և 1:20 հարաբերակցությամբ` բազմապտուղ հղիության դեպքում։

ՊՄԶ-ի զարգացման հավանականությունն էապես աճում է, եթե մայրը դիաբետ է ունենում։ Զարկերակի բացակայությունը կամ ի սկզբանե է լինում, կամ էլ զարգանում է հղիության ընթացքում (այն եղել է, սակայն ատրոֆիայի է ենթարկվել և դադարել է զարգանալ)։

Պորտալարի կառուցվածքը լավ տեսանելի է ՈւՁՀ-ի միջոցով հղիության քսաներորդ շաբաթից սկսած, և հենց այդ ժամկետից է հնարավոր հստակ ախտորոշելը։ Հաճախ պորտալարի միակ զարկերակը որպես անոմալիա կապված չի լինում մեկ այլ պաթոլոգիայի հետ։

Հղիությունն այդ շեղման հանգամանքներում բնականոն է զարգանում և ավարտվում է իր ժամկետում։ Բնականաբար միակ զարկերակի ծանրաբեռնվածությունն ավելի մեծ է լինում, քան երկուսի դեպքում, բայց իր ֆունկցիան հիմնականում բարեհաջող է կատարում։

Հարկավոր է ուշադիր լինել հղիության ընթացքում և պորտալարում արյան հոսքի դոպլերագրաֆիկ հետազոտություն կատարել։ Անկախ ՊՄԶ-ի հայտնաբերումն անհանգստանալու առիթ չէ, քանի որ բազմաթիվ կանայք բարեհաջող են տարել հղիությունը և լույս աշխարհ են բերել լիովին առողջ երեխայի։