Միջմկանային ներարկումներ․ ի՞նչ դեղորայք են նշանակում գինեկոլոգները

25.05.201516436

Շատ կանայք են կյանքի ընթացքում ստիպված լինում ներարկումների դիմել: Առողջական խնդիրներից ոչ ոք ապահովագրված չէ, և երբեմն պահանջվում է ինչ-ինչ պատճառներով սովորել ներարկում կատարել: Ներարկումը մարդու մարմնի մեջ հեղուկ դեղամիջոցների ներմուծումն է հատուկ ներարկչի օգնությամբ: Կախված ներարկման մեթոդից և տարածքից՝ առանձնացնում են ներարկումների ներմաշկային, ենթամաշկային, միջմկանային, ներերակային տեսակներ: Այս հոդվածում կուսումնասիրենք միջմկանային ներարկումը, քանի որ այն բժիշկների կողմից նշանակվող առավել տարածված տեսակն է:

Միջմկանային ներարկումներ

Միջմկանային ներարկումներն ամենատարածվածն են: Մկանի կառուցվածքը (շատ ավշային անոթների առկայությունը և հարուստ մազանոթային ցանցը) ապահովում է բարենպաստ պայմաններ դեղամիջոցի լավ ներծծման համար: Մկանի միջոցով ներարկված դեղամիջոցն աստիճանաբար թափանցում է արյան մեջ, որտեղ երկար ժամանակ պահպանվում է դեղամիջոցի գրեթե հաստատուն մակարդակ: Այս տեսակի ներարկումների համար ամենաընդունված տեղը հետույքն է: Դա ունի իր բացատրությունը․ անհրաժեշտ է հենց մկանային հյուսվածք, որի շուրջ չկան խոշոր զարկերակներ, երակներ և նյարդեր, այդ պատճառով ամենահարմարը հետույքային մկաններն են, ինչպես նաև ազդրի առաջային մակերեսը, ուսի դելտայաձև մկանը:

Ի՞նչ դեղորայք են գինեկոլոգները նշանակում միջմկանային ներարկման համար

Պրոգեստերոն։ Նշանակվում է ձվազատման բացակայությամբ պայմանավորված անպտղության բուժման համար, հղիության ընթացքում վիժման հավանականության և վաղաժամ ծննդաբերության դեպքում:

ՄԽԳ դեղամիջոցները միջմկանային նշանակվում են անօվուլյացիայով ուղեկցվող անպտղության դեպքում ձվազատման խթանման և ԱՄԲ-ի դեպքում պունկցիայից առաջ ֆոլիկուլների նախապատրաստման համար:

Լոնգիդազա նշանակվում է իմունիտետի բարձրացման, կպումային պրոցեսների բուժման, քրոնիկական բորբոքումների և անպտղության դեպքում:

Հակաբիոտիկներ, բորբոքային պրոցեսսների կամ որոշակի ինֆեկցիաների դեպում

Ինչպե՞ս կատարել միջմկանային ներարկում

Սովորաբար միջմկանային ներարկման համար նախատեսված դեղամիջոցների ծավալը 3-5 մլ է: Այդ պատճառով անհրաժեշտ է վերցնել մեկանգամյա օգտագործման 5 սմ-ոց ներարկիչներ: Շատ կարևոր է պահպանել ասեպտիկայի կանոնները՝ ձեռքերը կրկնակի օճառով լվանալ, նախապատրաստել երեք տարբեր սպիրտային (տնային պայմաններում հարմար կլինի նաև օղին) բամբակյա կտորներ, որոնցից մեկն անհրաժեշտ է դեղի սրվակը բացելուց անմիջապես առաջ մշակելու համար, մյուսով մաքրում են ներարկվող հատվածի մաշկը 10*10 սմ հատվածով, իսկ մյուսը ներարկումից հետո սեղմում են մաշկին՝ թեթև մերսելով:

Ինչպե՞ս ճիշտ հավաքել դեղանյութը ներարկչի մեջ: Սա այնքան էլ դժվար չէ: Հրահանգների ներդիրում կարող եք գտնել օգտակար տեղեկություն, ինչպես օրինակ՝ դեղորայքը պետք է սառնարանում պահել, թե ոչ և եթե այդպես է, ապա կարիք կա այն տաքացնելու նախքան ներարկումը: Դրա համար անհրաժեշտ է պարզապես դեղի սրվակը մի քանի րոպե պահել ձեռքերում: Ապակե սրվակը բացելիս անհրաժեշտ է շատ զգույշ լինել, քանի որ անփորձ ձեռքերում հնարավոր է դեղանյութը թափվի կամ սրվակը կոտրելիս փշուրներ առաջանան: Նման բաներից խուսափելու համար անհրաժեշտ է սրվակը ևս մաքրել սպիրտով և վստահորեն կոտրել վերին հատվածը, այնուհետև հավաքել դեղանյութը ներարկչի մեջ: Շատ կարևոր է դուրս հանել նրանում հայտնված օդը, ներարկչի ասեղի հատվածը վեր պահելով՝ մխոցը սեղմել այնքան, մինչև դեղանյութի կաթիլ դուրս գա: Կարելի է մատով թեթև հարվածել ներարկչի պատերին, որպեսզի պղպջակները վեր բարձրանան և հեշտությամբ դուրս գան: Այս ամենից հետո ներարկիչը պատրաստ է:

Ինչպես ընտրել ներարկման հատվածը: Ինչպես արդեն նշվեց վերևում, միջմկանային ներարկումները կարելի է անել ցանկացած խոշոր մկանի վրա: Շատերը գանգատվում են, որ ազդրի միջմկանային ներարկումը տհաճ է լինում հետագայում, քանի որ ոտքը ձգվում է: Ամենահարմար հատվածը հետույքային մկանն է: Ներարկում կատարելուց առաջ անհրաժեշտ է հստակ որոշել տեղը՝ մտովի հետույքի մակերեսը բաժանելով չորս մասի: Հարկավոր է ներարկում կատարել վերին արտաքին հատվածում, քանի որ այդտեղ չկան խոշոր երակներ ու նյարդեր, և ներարկումը առավելագույնս անվտանգ կլինի: Եթե ձեզ նշանակվել է մի քանի ներարկում, ապա կարելի է յուրաքանչյուր հաջորդ ներարկումը կատարել հետույքի համապատասխանաբար աջ և ձախ կողմերում և հնարավորինս հեռու նախորդ ներարկման տեղից: Դա կօգնի խուսափել բորբոքումներից և կապտուկներից: Ներարկելիս ավելի հարմար է կանգնել հայելու առաջ կամ պառկել կողքի: Վստահորեն մտցրեք ասեղը 90 աստիճանի անկյամբ՝ ¾-րդի չափով: Դանդաղորեն ներմուծեք դեղանյութը՝ սեղմելով մխոցը: Ներարկիչը դուրս հանելիս բամբակով սեղմեք ներարկման տեղը և թեթև մերսեք:

Հնարավոր բարդացումները

Ասեղը կարող է կոտրվել մկանի մեջ: Սա հազվադեպ է հանդիպում, տեղի է ունենում մկանի գերլարված լինելուց, այդ պատճառով էլ կարևոր է ներարկումից առաջ թուլանալը:

Կարող է տեղի ունենալ վերնոսկրի վնասվածք, եթե աղջիկը նիհար կազմվածք ունի, իսկ ասեղն էլ երկար է:

Նյարդի վնասում կարող է տեղի ունենալ անհաջող ընտրված տեղի պատճառով՝ օրինակ եթե ներարկումը շատ ներքև է կատարվել:

Ինֆիլտրատ կարող է առաջանալ դեղանյութի արագ ներմուծումից կամ դրա սառը լինելուց:

Թարախակույտ կարող է առաջանալ, եթե վարակ է անցնում ներարկելիս: Այդ դեպքում պարտադիր պետք է դիմել վիրաբույժի:

Հեմատոմա (այլ կերպ ասած՝ կապտուկ) առաջանում է անոթի վնասումից:

Էմբոլիան արյունատար անոթում օդային պղպջակի հայտնվելն է, որը ոչ ճիշտ ներարկման արդյունք է:

Ալերգիկ ռեակցիաներ: Եթե առաջանում է ցան, տապ կամ գլխապտույտ, անհրաժեշտ է շտապ դիմել բժշկի:

Ներարկում կատարելը այնքան դժվար չէ, որքան թվում է։ Պարզապես անհրաժեշտ է հաղթահարել վախը և ուշադիր ծանոթանալ բոլոր կանոններին: